tag:blogger.com,1999:blog-51264995292855951882011-07-30T13:50:56.165-07:00வேதனைகளை தவிர வேறென்ன மிச்சம்?sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-7648726539387636442010-09-01T15:27:00.000-07:002010-09-01T16:10:38.719-07:00<strong>எஞ்சியிருப்பதும் <br />எப்போதும் எம்முடன் இருப்பதும் துரோகம்<br /><br />எமது அடயாளம் துரோகம்<br />எமது தோல்விகளை நாமே தீர்மானித்தோம்<br />இத்தால் வரலாற்றில் நாம் எப்போதும் அடிமைகள்<br />இது விருப்பு வெறுப்புக்கு அப்பாற்பட்ட விதி.<br /><br />நாம் வணங்கும் கடவுள் ஒரு துரோகி<br />ஏனெனில் அங்குதான் ஜனநாயக மறுப்பு பிறக்கின்றது<br />மனிதாபிமானத்திற்கு குழிதோண்டுதல் பழக்கப்படுகின்றது<br />கோயில் கட்டியவனும்<br />படையல் உணவை உற்பத்திசெய்தவனும்<br />வேலை முடிந்ததும் நிராகரிக்கப்படுகின்றனர்<br /><br />கடவுள் எம்மைப் படைக்கவில்லை<br />வஞ்சகத்தை நிலைநாட்ட<br />நாமே கடவுளைப்படைத்தோம்<br /><br />மெய்மறக்கும் பக்திப் பரவசங்களின் பின்னாலும்<br />பவ்வியமான உதடுகள் உச்சரிக்கும் கீர்தனைகளுக்குப் பின்னாலும்<br />உயிர்கள் வதைபடுகின்றது இதயங்கள் பிழிபடுகின்றது<br /><br />வயல்களில் மானுடர் வதைபட திண்ணைகளில் மொழி வளர்ந்தது<br />களைப்பிலும் வேதனையிலும் மானுடர் முனக<br />தேவார திருவாசகங்கள் செழித்தது<br /><br />தேவடியாள்களை ஆட வற்புறுத்தி முறுக்கேற்றினார்கள்<br />கோயில் சுற்றாடல்களில் <br />குறிகளின் பசிக்கு கடவுள் பெயரால் யோனிகள் பணிவிடைசெய்தது<br /><br />ஆடலையும் பாடலையும் திருடிக்கொண்டு <br />அதுவே எம் கலை என்றார்கள்<br /><br />பறையடித்தவனை துரத்தி இசையை புடுங்கிக்கொண்டார்கள்<br />பட்டுவேட்டிகட்டி தவிலடித்து தம்பட்டமடித்தார்கள்<br /><br />ஆகரத்தில் நேர்மையில்லை<br />உணவை போசித்து<br />உற்பத்தி செய்தவனையே தீண்ட மறுக்கும் சமுதாயம்<br /><br />வாழ்வே துரோகம்<br />வஞ்சகமே பண்பு<br />களவே கலை<br />ஜனநாயக விரோதமே சமூகம்<br />தேசியம் ஒரு பாவம்<br />மர்க்சியத்தால் அல்ல<br />எந்த இசத்தாலும் கழுவ முடியாத பாவம்<br />ஒருவனை ஒருவன் சிலுவையில் <br />அறைந்துகொள்வதுதான் முடிவு<br />பாவத்தின் சம்பளம் இனத்தின் மரணம்.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-764872653938763644?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-55728882126600144282010-05-11T22:07:00.000-07:002010-05-11T22:09:59.045-07:00காலம் ஒரு நாள்<br />என்<br />கைகளை பிடித்து <br />கொற கொறவென்று<br />இழுத்து சென்றது<br /><br />எங்கே என்று நான்<br />கேட்டேன்<br />சோறு இருக்கும் இடத்தை<br />காட்டப்போவதாக சொன்னது<br /><br />ஏன் புதுசாய் உனக்கிந்த வேலை?<br /><br />இல்லை <br />இந்த வேலை எனக்கு புதிதில்லை<br /><br />ஓ...<br /><br />முன்பு யாரை இழுத்து சென்றாய்?<br /><br />உன்னை பெற்றவரை இழுத்துச் சென்றேன்<br /><br />இப்போது ஏன் என்னில் கரிசனை?<br /><br />அவர்களுக்கு என்னுடன் நடக்கும் தென்பில்லை.<br /><br />அவர்கள் என்னுடன் நடக்கும் போது <br />தலை சுற்றி விழத்தொடங்கிவிட்டார்கள்.<br /><br />இதனால் உனக்கென்ன நட்டம்? <br />இருந்தும் நல்லதை செய்கின்றாயே !<br /><br />என் வயலில் விதைப்பும் அறுவடையும் குறைந்து விட்டது<br />இது என் பெருநட்டம்<br />உனக்கு பசிக்கின்றது அதனால் இழுத்து செல்கின்றேன்<br /><br />யார் நீ?<br />உன் வயிற்றுப்பசிக்கு மருந்து போடுபவன்<br />உனக்கு பசி இல்லையா?<br />உன்னிடம் இருந்து எடுத்துக் கொள்வேன்<br />எனது அசதிக்கும் களைப்பிற்கும் மருந்து உன்னிடம் உண்ணடா?<br />அது உன்னிடம் உள்ளது<br />என்னிடமா?<br />ம்ம்ம் வயிற்றுப்பசியை நினைத்துக்கொள்<br />மற்றவலி குறைந்துவிடும்<br /><br />நீ கொடியவன் !!<br />வலிக்கு வலிதான் மருந்தா?<br />உனக்கு பசியும் வலியும் விழையாட்டா?<br /><br />இல்லை<br />எனக்கு பசி உனக்கு வலி<br />உனக்கு வலி உனக்கு பசி<br />இது விதி<br /><br />இல்லை உன் சதி<br /><br />அது தான் விதி<br /><br />மாற்ற முடியாதா?<br />என்போல் நீ மாற முடியும்<br />அப்போது நீ என்னும் பலருக்கு<br />சோறுக்கு வளிகாட்ட வேண்டும்<br /><br />கொடுமை உணர்ந்தவன்<br />எப்படி கொடுமை உருவாக்குவது<br /><br />வலிக்கு மருந்து<br />சுகத்துக்கு வழி<br />என்னுமொருவன் வலியில் இருந்தே பிறக்கின்றது<br /><br />இல்லை<br />பிறப்பிக்கப்படுகின்றது<br /><br />இருக்கட்டும்<br /><br />எனக்கது தேவை இல்லை<br />அப்போ வலியோடு வாழ்<br /><br />உன்னை கொல்வது என்<br />விதியாக இருக்கலாம்<br /><br />என்னை கொல்வது <br />தீர்வாகுமா? இல்லை<br />என்னை கொன்றுவிட்டு<br />நீ என்போல் மாறாமல் இருப்பதே தீர்வு<br />உன்னால் முடியுமா?<br /><br />முடியும்<br />ஆனால் <br />முடியாதவர்கள் பலர்<br /><br />காரணம்??<br /><br />தனி மனிதனும் நானே<br />சமூகமும் நானே<br />சமூகம் மாற வேண்டும்<br /><br />ஆனால் விடமாட்டோம்<br /><br />அது தான் உன்னை கொல்ல வேண்டும்<br /><br />அதற்கு முதல் சமூகத்தை மாற்ற வேண்டும் அதற்கு<br />அனுமதியோம்<br />முரண்பாட்டை மூட்டிக்கொண்டே இருப்போம்<br /><br />எனக்கு பசி எடுக்கின்றது<br />அதிகம் கதைக்க முடியவில்லை<br />சோறு காட்டுகின்றேன் நட<br /><br />என்னுமொருவன் என் விட்ட இடத்தை தொடருவான்<br /><br />அவனுக்கு பீட்சா காட்டுவோம்<br />கவலைப்படாமல் நட<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-5572888212660014428?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-43702916273477996682010-05-11T22:06:00.000-07:002010-05-11T22:07:35.685-07:00சமீபத்தில் எல்லோரும் ஒன்று கூடினார்கள்<br />இது ஆச்சரியம் தான்<br />இருந்தாலும் உண்மை<br /><br />எல்லோரும் தங்களை அறிமுகம் செய்தனர்<br />பழைய புதிய இடது சாரிகள் வலது சாரிகள்<br />இலக்கிய வாதிகள் <br />நாத்திக வாதிகள் ஆத்திக வாதிகள்<br />மதவாதிகள் சாதிய வாதிகள்<br />வைத்தியர்கள் பொறியியலாளர்கள்<br />இவ்வாறே லட்சம் வரை அறிமுகம் தொடர்ந்தது<br />புத்திஜீவிகள் கூட்டம் ஒன்று கூடியதால்<br />சிங்களவர்கள் சிலர் மிரண்டனர்<br />இருந்தும் எவர் ஒருவரும் தமிழர் என்று <br />அறிமுகம் செய்யாததால்<br />பயம் எதுவும் இல்லை என்று<br />சோலியை பார்க்க சென்றனர்<br /><br />சென்றவர்களில் ஒருவன் கேட்டான்<br />என்ன தமிழர் எல்லோரும் ஒன்று கூடுகினம்?<br />அப்படி சொல்லப்படாது<br />அவங்களுக்கு தெரியாததை போதிக்க கூடாது<br />அமைதியாக நட என்று பதிலுரைத்தான்<br /><br />பின்னர் இனப்பிரச்சனை குறித்த கருத்தரங்கு<br />மங்களவிளக்கேற்றலுடன் இனிதே ஆரம்பமாகி<br />மதியபோசனம் தேனீர் விருந்துடன் நிறைவுற்றது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-4370291627347799668?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-75380607057246433732010-05-11T22:05:00.000-07:002010-05-11T22:06:51.169-07:00சோழக் காற்றும் கொண்டலும்<br />வாடைக் காற்றும் வீசும் போதும்<br />காலங்கள் மாறி மாறி<br />தூறலும் பெருமழையும்<br />பங்குனி வெயிலும் <br />எங்கள் தேசமெங்கும் ஆட்சி செய்தபோது<br />இயன்றளவு நாமும் ஒத்துப்போனோம்<br />ஒன்றிப்போனோம்<br />தத்துவங்கள் மட்டும் எப்படி<br />விலத்திப்போனது?<br /><br />உழவு சாலுக்குள் விதைபடாத இசங்கள்<br />ஆகக் குறைந்தது<br />வரம்புக்கு கூட வரவில்லையே!!<br />அறுவடை முடிந்து <br />மூட்டை கட்டும் போதும்<br />சாக்கில் கூட எதுவும் எழுதப்படவில்லை<br />விற்பனைச் சந்தையில் கூட<br />சண்டைவரவில்லை<br />இறுதியில் <br />சந்தையை பற்றி திண்ணையில்<br />இருந்து பேசப்பட்டது<br /><br />உழைத்துக் கழைத்து<br />ஓய்வெடுக்க நல்ல திண்ணைகள்<br />உச்சி வெயிலில் நாரியாத்த<br />நல்ல திண்ணைகள்<br />நாலுவார்த்தை கதைக்க<br />ஏற்ற இடம்<br />கதைகள் பயிர்போல் தழைத்து<br />சித்தாந்தங்கள் தத்துவங்களாக மாறும்<br />காற்றையும் காலத்தையும்<br />இவ்வாறுதான் கண்டறிந்து பயிர் செய்தோம்<br /><br />எப்படி நுட்பமாக திண்ணைகள் பறிக்கப்பட்டது?<br />எப்படி வயல் வரம்பில்<br />உழைப்பாளிகள்<br />இழைப்பாற நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர்?<br /><br />நிழலையும் புடுங்கிய தத்துவங்களும் இசங்களும்<br />வெள்ளை வேட்டிகளுக்கு மட்டும் சொந்தமானது<br />திண்ணைகளில் இருந்து<br />வயலை ஆட்சி செய்ய அதிகாரம் யார் தந்தது?<br /><br />இசங்களுக்கும் தத்துவங்களுக்கும்<br />சோறுபோட்டு கழைத்துவிட்டனர்<br />இன்னும் ஒய்யாரமாய் திண்ணையில் சரிந்து கொண்டு<br />எத்தனை காலம் புளிச்சல் ஏவறை விடப்போகின்றனர்?<br /><br />உங்கள் வெள்ளை வேட்டிகளை புடுங்கி<br />காவல் வெருளிக்கு கட்டும் நேரத்தில்<br />குழாய் போட்டு சோபாவில் குந்திவிட்டீர்கள்<br />இருந்தும் புளிச்சல் ஏவறை நாறுகின்றதே<br />எப்படியோ <br />உங்கள் கூச்சல் வயலை விட்டு<br />தூரப்போய்விட்டது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-7538060705724643373?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-85066655795437913372010-05-11T21:57:00.000-07:002010-05-11T22:04:52.441-07:00பெருகிவரும் கூச்சல்<br />ஜன்னல்களை ஊடறுத்து<br />வீடுகளை நிரப்பி நிற்கின்றது<br /><br />கூச்சலின் மத்தியில்<br />நுண்ணறிவு போராடுகின்றது<br />ஆயிரம் விந்தணுவில்<br />ஒன்று கருவறையில் சேர்வது போல்<br />நுண்ணறிவின் நம்பிக்கை<br />எல்லோரிடத்திலும் <br /><br />அரசர்களும் சிம்மாசனங்களும்<br />குடியானவர்களை விட<br />கூடுதலாகி விட்டது<br /><br />எல்லோரும் இந் நாட்டு மன்னர்கள்<br />இருந்தும்<br />எந் நாடு என்று எவரும் அறியார்.<br /><br />அரியணைகளுடன் <br />உலகமெல்லாம்<br />அலையும் மன்னர்கள்<br />குடியானவர்களை தொலைத்ததை<br />சற்றேனும் சிந்திப்பாரில்லை<br /><br />ஆழ்வதற்கு எதுவும் இல்லை<br />ஆகக் குறைந்தது<br />வேலி முருங்கையும்<br />சாய்மனைக் கட்டிலும் கூட இல்லை<br />இருந்தும் <br />ஆட்சி செய்கின்றார்கள்<br /><br />அரசனும் நானே<br />மந்திரியும் நானே<br />மக்களும் நானே<br /><br />என் கட்டளைகளை கேட்க<br />ஒருவன் இருந்தால் போதும்<br />இல்லா விட்டாலும் பரவாயில்லை<br />எங்கிருந்தும் நான் அழ்வேன்.<br /><br />உலகில் இவர்போல்<br />நம்பிக்கையுள்ளவர் யார்?<br /><br />உடைவாளும் கிரீடமும்<br />கோமணமும் <br />உண்மையில் இல்லாவிடிலும்<br />பத்திரமாக நாக்கில்<br />இன்னும் பளபளப்பாக<br /><br />மன்னர்கள் வருகின்றார்கள்<br />வருகை அறிவிக்க எவரும் இல்லை<br />பராக் சத்தம் கேட்கவில்லை<br />ஓரத்தில் யாரோ <br />பாக்கி என்று முணுமுணுத்தது <br />செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காய்<br />மன்னர் வீறுநடை போடுகின்றார். <br /><br />சில மன்னர்களை பார்க்க<br />ம சே துங் நினைவுக்கு வருகின்றர்<br />கார்ல் மார்க்ஸ் நினைவுக்கு வருகின்றார்<br />காஸ்ரோவும் சேவும் கலந்த <br />ஒரு உருவம் நினைவுக்கு வருகின்றது<br /><br />என்னும் உலகின் அத்தனை புரட்சியாளர்களும்<br />கண்ணெதிரே நினைவுக்கு வருகின்றார்கள்<br />என்ன புண்ணியம் செய்தனோ<br />என் இனத்தை நினைக்க இவ்வளவு மகிழ்ச்சி<br />என்னுள் பொங்கி வழிகின்றதே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-8506665579543791337?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5126499529285595188.post-70102136666132077282010-05-09T18:20:00.000-07:002010-05-11T09:59:15.169-07:00<strong>கள்ளிச் செடிகள்<br /><br />எனது செயல்களில் <br />அவர்கள் குறைபாட்டை காணவில்லை<br />மாறாக<br />எனது செயலையே குறையாக கண்டார்கள்<br />எனது பிறப்பில் குறைகண்டார்கள்<br />எனது ஊரில் குறை கண்டார்கள்<br />எனது கடவுள் மீதும் குறை கண்டார்கள்<br /><br />அனேகமாக எல்லாம் எனக்கு அப்பாற்பட்ட<br />விசயங்களாகவே இருந்தது<br />என்னால் திருத்த முடியவில்லை<br />திருத்தவும் முடியாது<br /><br />எனது உணர்வுகள் நிரந்தரமாக <br />தவிக்கத் தொடங்கியது<br />வற்றிப்போன குளத்தில்<br />பொருக்கு வெடிப்பது போல்<br />எனது உணர்வுகள் வெடித்திருந்தது.<br />என்னைப் போலவே எல்லோருக்கும் <br />நிச்சயமாக இருந்தது.<br /><br />உணர்வுகளின் இடுக்குகளில்<br />முளைத்து நிற்கும் <br />கள்ளிச்செடிகள்<br />கண்ணீர் வறண்டபோதும்<br />வளர்கின்றது<br />இலைகளில் முட்கள்<br />கூர்மையாக திக்கொன்றாக நீட்டி நிற்கின்றது<br /><br />விசனம் வரும்போதெல்லாம்<br />ஒன்றோடு ஒன்று முட்டி<br />பால்வடிகின்றது<br />உணர்வுகளின் இடுக்குகள்<br />நிரம்பி வழிகின்றது<br /><br />பாலின் சுவையை அனுபவிக்க<br />பழகிவிட்டோம்<br />தாய்ப் பாலின் சுவை இரண்டு வருடமாயின்<br />கள்ளிப்பாலின் சுவை இடுகாடு வரையும் வருகின்றது<br /><br />அவ்வப்போது<br />தேசியவெள்ளம் வந்து<br />குளத்தை நிறைத்து வெடிப்பை நிரவி<br />சேறாக்கி விடுகின்றது<br />தட்டுத்தடுமாறி தாமரைகளும் முளைத்துப் பூக்கின்றது<br />இருந்தும் கள்ளிகள் அழிவதில்லை<br />நீருக்குள் அமிழ்ந்து உரசுகின்றது<br />கோடைகாலம் வந்தவுடன் மீண்டும் துளிர்க்கின்றது<br /><br />எத்தனை அழகிய செடிகள் இருந்தும்<br />என் உணர்வின் இடுக்கில்<br />அவை முளைத்ததில்லை<br />காற்று வாக்கில் வந்த விதைகள் <br />தவறி முளைத்தாலும் நான் வளரவிடுவதில்லை<br /><br />கள்ளிகளை நாம் ஆராதிக்கின்றோம்<br />எனது அறிவையும் கடந்து நேசிக்கின்றேன்<br />இந்த வினோதம் தானா எனது கடவுள்?<br />அம்மணமாய் தெருவில் அலைகின்றபோதும்<br />கெளரவமாய் சிரிக்க கள்ளிகள் எனக்கு பலம்தருகின்றது.<br /><br />எனது தாயை புதைத்த இடத்தில்<br />இத்துப்போன எலும்புகள் அனாதயாய் <br />மண்ணுக்குள் மக்கிக்கொண்டிருக்கும்<br />இரண்டு கள்ளிச் செடிகள் அதிலும் செழித்து<br />எமது இருப்பின் அடையாளமாய்<br />உரசிக்கொண்டிருக்கும்.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5126499529285595188-7010213666613207728?l=paramaa.blogspot.com' alt='' /></div>sukanhttp://www.blogger.com/profile/00160197975938700197noreply@blogger.com0